O recurso contra o convenio de O Castrillón queda fóra do TSXG por unha cuestión de competencia
Novo xiro no conflito urbanístico arredor do futuro do Parque de Oza e O Castrillón. A Sala do Contencioso do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia declarou a súa falta de competencia para resolver o recurso presentado contra a aprobación do convenio urbanístico do ámbito API Q28 Parque de Oza. A decisión non entra a valorar se o proxecto é correcto ou non desde o punto de vista urbanístico, senón que resolve unha cuestión previa: que órgano xudicial debe estudar a impugnación.
O auto considera que o convenio recorrido non é un instrumento de planeamento urbanístico, senón un acto administrativo local que fixa criterios e condicións para unha futura ordenación. Por iso, segundo a resolución, a súa impugnación non corresponde directamente ao alto tribunal galego, senón aos xulgados do contencioso-administrativo de instancia.
A diferenza é importante para entender o momento no que se atopa o expediente. O convenio urbanístico non define aínda todos os detalles do barrio que se quere construír, senón que funciona como marco de partida. A ordenación pormenorizada chegará co PERI, o Plan Especial de Reforma Interior, que será o documento no que deberán concretarse cuestións como a distribución dos edificios, as zonas verdes, os viais, os espazos públicos, a mobilidade ou as solucións de accesibilidade.
O ámbito afecta a unha bolsa de solo situada entre o Parque de Oza, o polideportivo municipal do Castrillón e parcelas próximas a rúas como Montes, Antonio Ríos, Casanova de Eirís, Castrillón, Carballo e a rolda de Outeiro. O Concello da Coruña ten publicado o expediente do convenio API Q28 Parque de Oza como texto ratificado para o desenvolvemento desa área de planeamento incorporado.
O proxecto leva meses no centro do debate veciñal e político pola súa capacidade para transformar unha parte relevante do barrio. O Concello presentouno como unha oportunidade para recuperar soares e leiras degradadas, crear novos espazos públicos e incorporar vivenda protexida. A actuación contempla varias superficies diferenciadas no Castrillón, entre elas parcelas situadas entre Montes e Antonio Ríos, Antonio Ríos e Casanova de Eirís, Antonio Ríos e a avenida da Concordia, Casanova de Eirís e a rúa Castrillón, así como ámbitos próximos á rolda de Outeiro.
A tramitación, con todo, arrastra críticas e preocupacións. Unha parte da veciñanza cuestiona a edificabilidade, o impacto das torres previstas, a integración no barrio e os efectos que a chegada de novas vivendas pode ter sobre a mobilidade e os servizos. A propia Xunta esixiu recentemente novos estudos paisaxísticos, de mobilidade e de soleamento antes de que avance a ordenación, especialmente polo impacto visual das torres de 17 plantas previstas no ámbito.
A Xunta de Compensación Parque de Oza, que representa a máis de 150 propietarios con dereitos edificatorios no ámbito, interpreta agora o auto como unha confirmación da tese que viña defendendo: que o recurso contra o convenio non debía tramitarse ante o TSXG. A entidade insiste en que o convenio é só o marco xeral e que o debate detallado sobre o deseño urbano chegará co PERI, cando se abra o correspondente período de exposición pública e alegacións.
Ese será o seguinte punto clave do proceso. Cando o PERI se eleve ao Pleno para a súa aprobación inicial, a veciñanza, colectivos e persoas afectadas poderán presentar alegacións sobre os aspectos concretos do plan. Será entón cando o expediente deixe de falar só de criterios xerais e pase a concretar como se quere transformar unha das pezas urbanas máis sensibles do Castrillón.
A decisión do TSXG, polo tanto, non pecha o debate nin impide que poidan formularse novos recursos pola vía correspondente. O que fai é sacar esta impugnación concreta da sala autonómica e situar o conflito nun terreo procesual distinto. Mentres tanto, a discusión de fondo segue aberta: como completar o bordo do Parque de Oza sen romper o equilibrio urbano, social e paisaxístico dun barrio no que viven milleiros de persoas.