A Xunta cifra nun 52% a caída dos alugueiros na Coruña e ofrece asumir 40 vivendas municipais baleiras
A política de vivenda volve abrir un novo pulso entre a Xunta e o Concello da Coruña. A conselleira de Vivenda e Planificación de Infraestruturas, María Martínez Allegue, asegurou no Parlamento que os primeiros datos dispoñibles tras a declaración da Coruña como zona de mercado residencial tensionado amosan unha forte redución dos contratos de alugueiro. Segundo os datos do depósito de fianzas do Instituto Galego da Vivenda e Solo, pasaron de 730 en xullo de 2025 a 349 en xullo de 2026, o que supón un descenso superior ao 52%. En agosto, a cifra baixou ata os 292 contratos.
Allegue utilizou estes datos para cuestionar a eficacia das zonas tensionadas e defender que unha menor contratación implica tamén unha menor oferta dispoñible para as persoas que buscan vivenda. A conselleira puxo igualmente como exemplo Santiago de Compostela, onde os primeiros datos tras a declaración da zona tensionada apuntan a unha caída do 55% nos contratos, ao pasar de 441 a 199.
Neste escenario, a Xunta reclama que os fondos estatais destinados ás zonas tensionadas non se repartan exclusivamente entre os municipios que teñen esta declaración. O Gobierno galego cuestiona que dos 90 millóns de euros previstos polo Estado, 5 millóns correspondan á Coruña e Santiago, e defende que os recursos se distribúan atendendo ás necesidades reais de vivenda e ao esforzo realizado por cada administración.
A Coruña aparece así no centro dunha disputa na que tamén entra o parque municipal de vivendas. Allegue asegurou que o Concello dispón de 40 vivendas baleiras que poderían incorporarse ao mercado de alugueiro accesible e reiterou o ofrecemento da Xunta para asumilas, rehabilitalas e destinalas a alugueiro público. A proposta prodúcese despois de que o propio Concello trasladase as súas dificultades económicas para afrontar as actuacións necesarias.
A Xunta tamén puxo sobre a mesa o programa Fogar Vivo, que contempla axudas vinculadas aos seguros de impagamento das rendas e multirrisco para favorecer que vivendas baleiras se incorporen ao mercado de alugueiro a prezos accesibles. O programa está operativo en 2026 e establece límites de renda segundo o municipio.
Outro dos grandes focos do debate é o futuro crecemento residencial da cidade. A Xunta asegura que na Coruña hai xa máis de 1.000 vivendas públicas en marcha e sitúa no PIA de Monte Mero unha das principais bolsas de novo solo residencial, cunha previsión próxima ás 4.400 vivendas, das que arredor de 3.500 terían algún tipo de protección.
Precisamente este último proxecto é tamén un dos puntos máis controvertidos. A veciñanza afectada leva meses mobilizándose contra o modelo previsto para Monte Mero, especialmente polas expropiacións de vivendas e terreos. Os residentes defenden que o novo barrio non pode construírse ignorando as casas e os núcleos residenciais que xa existen e reclaman garantías concretas para as familias afectadas.
O conflito chegou a concentrar arredor de 60 persoas nunha das mobilizacións celebradas na primavera e mantívose activo durante o verán, con campañas de recollida de sinaturas e novas protestas. O colectivo veciñal insiste en que Monte Mero non é un espazo baleiro, senón unha zona na que viven familias desde hai décadas.
A Xunta anunciou en marzo que as persoas afectadas que teñan no ámbito a súa residencia habitual e permanente poderán optar por unha vivenda de substitución, unha medida coa que pretendía ofrecer unha alternativa habitacional ás familias afectadas polas expropiacións. Porén, esta proposta non conseguiu pechar o conflito: tras a reunión mantida co Gobierno galego, os veciños reclamaron máis garantías e respostas para diferentes situacións particulares.
Neste contexto, Allegue volveu pedir ao Concello da Coruña a cesión de novas parcelas municipais para construír vivenda pública. A conselleira asegurou que, se o Concello facilita os solos, a Xunta estaría disposta a destinar a eles os fondos vinculados ás zonas tensionadas para impulsar novas promocións. Se finalmente non hai parcelas dispoñibles, advertiu de que eses recursos poderían dirixirse a outras actuacións de vivenda na cidade.
O debate queda así aberto en dous frontes: por unha banda, a discusión sobre se a declaración da Coruña como zona tensionada está conseguindo aumentar ou reducir a oferta de alugueiro; pola outra, a necesidade de incrementar o parque público sen deixar atrás ás familias que xa viven nos ámbitos destinados aos grandes desenvolvementos residenciais.