'San Pantaleón' centra o choque entre o goberno local e a Xunta polos topónimos de Paderne
O conflito polos topónimos abriu un novo foco de tensión institucional en Paderne. O goberno local criticou a falta de resposta da Secretaría Xeral da Lingua ás alegacións remitidas polo Concello fronte ás modificacións propostas no nomenclátor do municipio, unhas variacións que, segundo o executivo, carecen de xustificación, provocan malestar entre a veciñanza e poden xerar dificultades nas notificacións aos domicilios.
A principal discrepancia sitúase na parroquia de San Pantaleón. O executivo municipal solicita que se manteña como nome oficial esta forma e rexeita a proposta de substituíla por 'San Pantaión'. Tamén amosa a súa oposición aos cambios previstos para 'Porto de Abaixo', que pasaría a denominarse 'O Porto', e para 'O Vintesete', para o que se formula a nova forma 'A Feira do Vintesete'.
O alcalde, Sergio Platas, sostén que unha parte destas modificacións non responde a criterios suficientemente claros e advirte de que a súa aplicación podería ter consecuencias prácticas para a cidadanía, especialmente en cuestións vinculadas á identificación de domicilios e á recepción de comunicacións administrativas. O rexedor subliña ademais que o debate non é só lingüístico, senón tamén social, ao afectar nomes asentados no uso diario da veciñanza.
O pano de fondo desta controversia está no proceso de actualización do nomenclátor. A orde publicada no DOG en 2000 recollía en Paderne a forma oficial 'San Pantaleón das Viñas (San Pantaleón)' e tamén 'Porto de Abaixo'. No Nomenclátor de Galicia 2026 xa aparecen para ese mesmo ámbito as formas 'San Pantaión das Viñas (San Pantaión)' e 'Porto, O', mentres a base Toponimia galega incorpora tamén 'O Vintesete' entre os lugares do municipio.
Con este escenario, o goberno local reclama que a Xunta escoite as alegacións presentadas antes de consolidar cambios que considera alleos ao sentir maioritario da poboación. O Concello defende que a revisión da toponimia debe facerse con fundamento, diálogo e sensibilidade coa realidade local, especialmente cando afecta nomes profundamente identificados coa historia e coa vida cotiá das parroquias.