Política

O secretario de Pesca do PSdeG Provincial da Coruña traslada ao ministro de Agricultura, Pesca e Alimentación, a preocupación pola situación da frota do cerco e reclama un sistema máis flexible

O secretario de Pesca do PSdeG Provincial da Coruña e voceiro socialista en Malpica de Bergantiños, Walter Pardo, dirixiuse por carta ao ministro de Agricultura, Pesca e Alimentación, Luis Planas, para trasladarlle a preocupación existente en Galicia pola situación que atravesa a frota do cerco en relación coa cota de sardiña.

Pardo advirte de que hai armadores que xa esgotaron a cota que teñen asignada e que, por este motivo, non poden continuar pescando sardiña en Galicia, a pesar de que existe recurso e tamén demanda nas lonxas galegas. O socialista considera “difícil de entender” que se produza esta situación.

Ao mesmo tempo, sinala que existen posibilidades de pesca noutras zonas que non sempre se consumen na súa totalidade, polo que considera necesario analizar se o actual modelo de distribución se adapta ás necesidades e á realidade da frota.

“Por iso, considero que non debemos limitar o debate a canto lle corresponde a cada territorio, senón que debemos preguntarnos se o sistema actual permite aproveitar do mellor xeito posible unha cota que pertence ao conxunto do Estado e que debe xestionarse buscando a máxima eficiencia, sustentabilidade e xeración de emprego”, apunta.

O voceiro socialista reclama que se habiliten mecanismos para que as cotas que non vaian ser utilizadas por determinadas embarcacións poidan ser aproveitadas por outras. Ao mesmo tempo, pide revisar a maneira na que se distribúen as posibilidades de pesca entre os diferentes barcos.

Entre as medidas que propón figura estudar o consumo real da cota de sardiña, determinando canta cantidade se utiliza efectivamente cada ano, que volume queda sen empregar e en que momentos da campaña se produce esa dispoñibilidade.

Pardo tamén propón analizar a creación dunha cota global para o conxunto da frota en substitución das cotas individuais e inamovibles asignadas a cada embarcación. A proposta, segundo aclara, non implicaría eliminar os límites de captura, senón establecer os topes en función de factores como o número de tripulantes, a capacidade de cada barco e os días reais de actividade.

“Deste xeito, a distribución das posibilidades de pesca estaría vinculada á actividade real de cada embarcación e ao emprego que xera, evitando que unha cota asignada inicialmente poida quedar sen utilizar mentres outras embarcacións vense obrigadas a deixar de traballar por falta de cota”, explica.

Outra das peticións pasa por permitir unha xestión máis dinámica das cotas durante a campaña. Así, se unha embarcación non ten capacidade para consumir a cantidade que lle foi asignada inicialmente, esa posibilidade de pesca podería quedar dispoñible para outros barcos que si estean en condicións de aproveitala.

O socialista reclama tamén facilitar a transferencia ou adquisición das cotas sobrantes e revisar o sistema tendo en consideración as circunstancias sociais e económicas de cada embarcación. Neste sentido, considera que o emprego xerado e o número de persoas que dependen directamente da actividade de cada barco deberían formar parte dos criterios de distribución.

A proposta de Pardo inclúe igualmente a necesidade de manter os criterios científicos e os límites necesarios para garantir a conservación da sardiña. O obxectivo, sinala, sería atopar dentro deses límites unha fórmula que permita aproveitar de maneira máis eficiente e xusta as posibilidades de pesca dispoñibles.

“A miña intención con esta carta non é reclamar privilexios para Galicia nin prexudicar a outras comunidades pesqueiras, o que solicito é que se estude un sistema que permita aproveitar ao máximo a cota dispoñible, protexer o emprego e garantir que ningún barco teña que deixar de traballar mentres exista cota que poida ser utilizada legalmente”, afirma.

Pardo considera que o Ministerio pode impulsar un modelo de reparto máis flexible, no que o consumo real e as necesidades de cada embarcación teñan maior peso e no que tamén se teñan en conta factores como a tripulación, as características do barco e os días efectivos de actividade.