O Dépor volve a Primeira
O Deportivo xa é de Primeira. O equipo branquiazul certificou o ascenso directo á máxima categoría do fútbol español cun triunfo en Valladolid, nunha tarde chamada a ocupar un lugar especial na memoria recente do club. O conxunto coruñés chegaba ao José Zorrilla dependendo de si mesmo e respondeu como esixen as grandes citas: con personalidade, pegada e unha afección que converteu o desprazamento nunha marea branquiazul.
O partido arrincou baixo unha intensa chuvia en Pucela e cun ambiente de enorme tensión competitiva. O Valladolid, xa sen obxectivos importantes na clasificación, tratou de discutir a saída de balón do Dépor nos primeiros minutos, pero o equipo de Antonio Hidalgo soubo esperar o seu momento. Ese momento chegou pronto, nunha acción a balón parado servida por Luismi Cruz que Nsongo rematou de cabeza entre defensores para adiantar ao Deportivo e achegar un pouco máis o soño do ascenso.
O gol cambiou o partido e tamén o pulso emocional da tarde. O Valladolid tentou reaccionar e tivo unha ocasión clara por medio de Latasa, cun disparo desde a frontal que deixou un rexeite perigoso na área. O Dépor, porén, non perdeu a orde nin a ambición. Co paso dos minutos foi atopando espazos, apoiado no traballo de Villares e Mario Soriano no medio, na profundidade dos laterais e na ameaza constante de Yeremay e Nsongo en ataque.
A media hora chegou o golpe que deixou o ascenso moi encamiñado. De novo apareceu Luismi Cruz, esta vez cun pase filtrado entre os centrais pucelanos. Nsongo atacou o espazo, quedou diante de Aceves e asinou o segundo tanto deportivista nunha acción que rozou a épica: o porteiro chegou a tocar o balón, pero este acabou entrando tras bater no longueiro. O 0-2 antes do descanso puxo ao Dépor a corenta e cinco minutos de regresar á elite.
A segunda metade foi un exercicio de madurez. O Deportivo xa non necesitaba correr máis riscos dos necesarios, pero tampouco renunciou a xogar. Tocaba defender a vantaxe, controlar os nervios e xestionar un resultado que valía moito máis ca tres puntos. Cada despexe, cada recuperación e cada posesión longa foron recibidos pola bancada visitante como pasos cara a unha festa que levaba anos agardando.
O ascenso pecha unha ferida longa. O Dépor baixara de Primeira en 2018 e desde entón iniciou unha etapa durísima, con golpes deportivos, decepcións e mesmo o paso pola terceira categoría do fútbol español. A caída obrigou ao club a reinventarse, a reconstruír a súa estrutura deportiva e a convivir cunha presión enorme: a dunha afección que nunca deixou de acompañar, pero que sabía que o escudo pertencía a outro escenario.
O primeiro chanzo da recuperación chegou co regreso ao fútbol profesional en 2024. Aquela promoción foi o inicio dunha nova etapa, pero o obxectivo real seguía máis arriba. O equipo necesitaba consolidarse en Segunda, crecer sen perder identidade e volver competir con mentalidade gañadora. Esta tempada, baixo a dirección de Hidalgo, o Dépor atopou un bloque fiable, recoñecible e capaz de soportar os momentos de máxima esixencia.
A chegada á penúltima xornada xa amosaba a dimensión do reto. O Deportivo era segundo con 74 puntos, por detrás do Racing de Santander e por diante do Almería, e sabía que unha vitoria en Valladolid lle daba o ascenso matemático sen esperar á última xornada. A resposta foi a dun equipo preparado para sufrir e para competir, exactamente o que pedía o partido.
A afección tamén tivo o seu propio ascenso. Milleiros de deportivistas viaxaron a Valladolid e outros tantos seguiron o encontro desde A Coruña, con Riazor e a cidade pendentes de cada minuto. O desprazamento masivo a Pucela confirmou unha vez máis que o Deportivo é moito máis ca un equipo de fútbol: é unha identidade compartida, unha memoria colectiva e unha maneira de entender a pertenza a unha cidade.
A Coruña tamén vive o ascenso como unha celebración colectiva. A cidade está envorcada co Dépor, preparada para unha festa que promete alongarse nas rúas co regreso a Primeira. Como medida preventiva, o Concello pechou a fonte de Catro Camiños, un dos puntos habituais de celebración do deportivismo, para evitar riscos durante as concentracións de afeccionados.
O 0-2 en Zorrilla ten nomes propios, co dobrete de Nsongo e a influencia decisiva de Luismi Cruz, pero pertence a toda unha xeración de deportivistas que atravesou os anos máis duros sen soltar a bandeira. O Dépor volve a Primeira oito anos despois. Volve despois da caída, da paciencia e da fe. Volve porque nunca marchou de todo do corazón da súa xente.