Cambre revive a súa crise política
A política municipal de Cambre entrou esta semana nun novo episodio de tensión. O detonante foi o cruzamento de acusacións aberto tras un pleno no que saíron adiante tres recoñecementos extraxudiciais de crédito por algo máis de 60.000 euros. Unión por Cambre denunciou despois un suposto entendemento entre o PP, o BNG e Alternativa dos Veciños, e o Bloque respondeu ofrecendo publicamente os seus tres edís para impulsar unha moción de censura que desaloxe aos populares da alcaldía.
Nese contexto, Alternativa dos Veciños moveu ficha para desmarcarse de calquera operación dese tipo. A formación asegura que non está disposta a participar en ningunha moción de censura e sostén que a súa prioridade segue a ser apoiar aquelas medidas que permitan que o Concello funcione, desde o pago a provedores e entidades ata a posta en marcha de obras pendentes e a garantía dos servizos municipais.
Para entender por que o debate sobre unha moción volve aparecer en Cambre hai que retroceder ao comezo do mandato. Nas eleccións municipais de 2023, Unión por Cambre foi a forza máis votada con 7 concelleiros, por diante do PP con 5, do PSOE con 4, do BNG con 3 e de Alternativa con 2. Óscar García Patiño mantivo a alcaldía, pero aquela maioría xa nacía moi fragmentada e a gobernabilidade foi complicándose moi cedo.
O primeiro gran punto de inflexión chegou en marzo de 2024, cando García Patiño presentou a súa dimisión alegando bloqueo administrativo e unha grave tensión interna derivada da situación económica e contractual do Concello. A súa substituta foi María Pan, tamén de Unión por Cambre, que asumiu a alcaldía nun intento de reconducir o mandato.
A crise, porén, non se pechou. Un ano despois, en abril de 2025, María Pan tamén renunciou ao bastón de mando ao admitir que non fora quen de normalizar a vida política e económica do Concello. Poucos días máis tarde, a popular Diana Piñeiro converteuse en alcaldesa nun pleno extraordinario no que o PP, xa reducido a 4 edís, accedeu ao goberno sen maioría absoluta despois de que Unión por Cambre non presentase candidatura e se abstivese. Cambre pasaba así a ter tres alcaldías distintas en apenas dous anos.
Todo este percorrido político discorreu en paralelo a un deterioro administrativo que explica boa parte do bloqueo. Xa en 2024 o goberno local defendía uns orzamentos de máis de 21 millóns de euros como peza clave para reforzar persoal e regularizar servizos en precario, mentres que a comezos deste 2026 o actual executivo abría unha nova rolda de contactos para sacar adiante unhas contas que considera básicas para estabilizar o Concello. A necesidade recorrente de levar facturas ao pleno mediante recoñecementos extraxudiciais converteuse, de feito, nun dos síntomas máis visibles desa anomalía institucional.
Coa posición anunciada agora por Alternativa, o taboleiro político aclárase só en parte. A moción de censura segue sendo unha hipótese aritmeticamente posible se varias forzas da oposición chegan a un acordo, pero a día de hoxe ese entendemento non existe de forma pública. O que si queda claro é que Cambre continúa instalado nunha interinidade política case permanente, na que cada pleno reabre a discusión sobre quen debe pilotar a saída dun bloqueo que se arrastra desde o inicio do mandato. Esta última nota de Alternativa, máis que pechar a crise, confirma que o debate segue completamente aberto.